Idealne menu 2026: 41% gości chce 10-15 dań, 36% prostych nazw. Jak skrócić kartę bez utraty sprzedaży [Raport MFR]

41% polskich gości uważa, że idealna karta ma 10-15 pozycji: stałe dania plus kilka sezonowych nowości. To największa grupa w badaniu „MADE FOR Restaurant 2025/2026” (ARC Rynek i Opinia, N=1011). Karty z ponad 40 daniami chce 2%. Jeśli prowadzisz restaurację na 50 miejsc i Twoja karta ma 60 pozycji w sześciu kategoriach, to 98% gości wolałoby dostać coś krótszego. Pytanie brzmi, jak to skrócić, nie tracąc tych, którzy przychodzą po konkretne danie.

Ile dań w karcie chcą widzieć goście

Pytanie brzmiało: jak powinno wyglądać idealne menu? Respondenci wybierali jedną z pięciu długości karty.

Razem 72% gości mieści się w przedziale 10-25 pozycji. Skrajności przegrywają w obie strony: bardzo krótka karta do 8 dań ma 10%, bardzo długa 2%. ARC Rynek i Opinia komentuje to wprost: zbyt krótka karta rozczarowuje, zbyt długa męczy i stawia znak zapytania, czy kuchnia naprawdę jest w stanie to wszystko dobrze przygotować. Jeśli w karcie obok siebie są pizza i sushi, gość przestaje wierzyć w którekolwiek z nich.

Ten sam wątek pojawia się w innej części raportu. 11% gości uważa, że polskie restauracje są słabsze niż zagraniczne, i wśród powodów podają, że wszędzie jest to samo, a karty mają „milion dań”, żeby zadowolić wszystkich. Autorzy raportu dodają: miliona dań żadna karta nie przeje.

Nazwy dań: prostota wygrywa z poezją

Drugie pytanie dotyczyło sposobu opisania dań. Tu wynik jest równie jednoznaczny.

Zsumuj: 74% gości chce wiedzieć, co dostanie, zanim zamówi (standardowa nazwa, autorska ze składnikami albo same składniki). Nazwy autorskie bez składników i nazwy-zagadki to razem 9%. ARC w komentarzu podaje przykład, który warto zapamiętać: ma być „schabowy z ziemniakami”, a nie „pork à la Polonaise osnuty maślano-chlebowym welonem”. Oryginalność ma być w kuchni, nie w nazwie.

Ten trend potwierdza Kamil Szczęsny, właściciel burgerowni Hamburg, w wywiadzie dla raportu: kończy się moda na pakowanie wszystkiego, co możliwe, do bułek, wraca klasyczny hamburger z dobrym mięsem, grubym kotletem, dobrą bułką i kilkoma podstawowymi dodatkami.

Co musi być w opisie dania

Trzecie pytanie: co w karcie dań jest najważniejsze? Wyniki (odpowiedzi „zdecydowanie ważne” i „raczej ważne” razem):

Dalej: pochodzenie składników (lokalne, ekologiczne, import) 56%, wartości odżywcze 56%, sugestia doboru wina lub dodatków 45%, historia i inspiracja dania 29%. Historia jest na końcu, składniki na początku. Karta ma być przewodnikiem, nie zagadką.

Alergeny to osobny temat. 63% gości uważa je za ważne, a obowiązek informowania o nich wynika z przepisów, nie z trendów. Karta, w której alergeny są „dostępne u obsługi”, spełnia minimum, ale 63% gości wolałoby je widzieć od razu.

Jak skrócić kartę w tydzień: instrukcja

Tę pracę wykonasz sam, bez żadnego narzędzia poza raportem sprzedaży z kasy albo POS.

1. Wyciągnij sprzedaż per pozycja za ostatnie 90 dni. Każdy system kasowy to ma. Posortuj od najlepiej do najgorzej sprzedającej się pozycji.
2. Zaznacz dolne 20% listy. W karcie z 50 pozycjami to 10 dań. Sprawdź, ile procent obrotu robią razem. Zwykle to kilka procent (obserwacja Lokal360 z rozmów z restauratorami, nie z raportu). Te pozycje trzymają surowiec w magazynie, wydłużają czas wydania i rozpraszają kuchnię.
3. Z dolnych 20% zostaw tylko to, co ma powód istnieć. Danie wegańskie, jeśli jest jedyne. Danie dla dzieci. Pozycja, po którą przychodzi stała grupa. Reszta wypada.
4. Sprawdź, czy karta broni się jako koncept. Jeśli zostały pizza i sushi obok siebie, wytnij jedno. ARC nazywa to rozkrokiem kulinarnym i mówi, że goście to czują.
5. Przepisz nazwy według wzoru 36/22. Albo prosta nazwa (schabowy z ziemniakami i kapustą), albo autorska nazwa plus składniki w drugiej linii („Babcia Zosia: schabowy, ziemniaki z koperkiem, kapusta zasmażana”). Wytnij wszystko, co gość musi pytać, co to znaczy.
6. Dopisz do każdej pozycji składniki i alergeny. Składniki to 82% oczekiwań, alergeny 63%. Ikony alergenów z numerami według rozporządzenia 1169/2011 wystarczą, jeśli legenda jest na pierwszej stronie.
7. Zostaw miejsce na 2-4 pozycje sezonowe. Wariant „10-15 pozycji” w raporcie zawiera w definicji „kilka sezonowych nowości”. 66% gości lubi karty sezonowe; jak je prowadzić bez przedruku, opisałem we wpisie o menu sezonowym i wkładkach.

Po tygodniu masz kartę z 15-25 pozycjami, którą goście rozumieją bez tłumaczenia. Dopiero teraz ma sens pokazanie jej w internecie.

Ta sama karta w internecie: strona zamiast PDF

Większość restauracji, które znam, ma menu w internecie w jednej z dwóch form: PDF z drukarni wrzucony na stronę albo zdjęcie karty na Facebooku. Obie formy psują to, co właśnie naprawiłeś.

PDF na telefonie wymaga pobrania i powiększania palcami. Zdjęcie na Facebooku jest nieczytelne i Google go nie indeksuje. W obu przypadkach alergeny i składniki, które dopisałeś, są nie do znalezienia. A gość, który szuka „restauracja bezglutenowa [miasto]”, trafia do konkurenta, który ma menu jako stronę z tekstem.

Menu jako zwykła podstrona z nagłówkami kategorii, pozycjami, cenami, składnikami i oznaczeniami alergenów:

• otwiera się w 1-2 sekundy na telefonie,
• pozwala Google wyświetlić Twoje dania w wynikach (nazwa dania plus miasto to realne zapytania),
• jest tym samym adresem, który wrzucasz pod kod QR na stoliku, więc gość w lokalu i gość w domu widzą tę samą, aktualną wersję,
• zmieniasz cenę w 2 minuty, bez drukarni.

Jeśli chcesz pójść krok dalej, to samo menu może być podstawą zamówień online, o czym pisałem przy porównaniu strony restauracji i aplikacji zamówień.

Gdzie wchodzi Lokal360

Robię strony firmowe dla restauracji, w których menu jest stroną, nie załącznikiem: kategorie, ceny, składniki, alergeny, pozycje sezonowe do włączenia i wyłączenia z telefonu. Do tego kody QR na stoliki, które prowadzą do tej samej karty. Jednoosobowo, bez abonamentu za edycję menu.

Czego nie robię: nie skrócę za Ciebie karty. Krok 1-5 z instrukcji wyżej to decyzje kuchni i właściciela, nie wykonawcy strony. Jeśli dostanę PDF z 60 pozycjami bez składników, zbuduję stronę z 60 pozycjami bez składników i raport MFR mówi, że 2% gości to doceni. Lepiej zrobić porządek w karcie najpierw, a stronę potem.

Całość oferty dla gastronomii: /dla-restauracji/. Jak ściągać gości, gdy karta jest już w porządku: jak pozyskać gości do restauracji.

Często zadawane pytania

Ile dań powinno zawierać idealne menu restauracji według gości?

W badaniu MADE FOR Restaurant x ARC Rynek i Opinia (N=1011) 41% gości wskazało krótką kartę: 10-15 pozycji, stałe dania plus kilka sezonowych nowości. 31% wybrało kartę średnią (16-25 pozycji), 10% bardzo krótką (do 8 dań), 6% rozbudowaną (26-40), a tylko 2% bardzo rozbudowaną (ponad 40 pozycji).

Jakie nazwy dań w karcie są najbardziej atrakcyjne dla gości?

36% gości preferuje standardowe nazwy bez wymieniania składników (schabowy z ziemniakami), 22% autorskie nazwy z wypisanymi składnikami, 16% samą listę składników. Autorskie nazwy bez składników wybrało 5%, zagadkowe nazwy degustacyjne 4%, a 10% nie ma zdania.

Co jest najważniejsze dla gości w karcie dań?

Składniki dania (82%), alergeny (63%), kaloryczność (57%), pochodzenie składników i wartości odżywcze (po 56%), sugestia doboru wina lub dodatków (45%). Historia dania ma znaczenie dla 29%.

Czy skrócenie karty nie zmniejszy sprzedaży?

Zależy od tego, co wycinasz. Jeśli usuwasz pozycje z dolnych 20% sprzedaży, które i tak rzadko schodzą, tracisz niewiele, a zyskujesz mniej surowca w magazynie i krótszy czas wydania. ARC Rynek i Opinia w komentarzu do raportu pisze, że zbyt długa karta stawia u gościa pytanie, czy kuchnia jest w stanie to wszystko dobrze przygotować.

Jak pokazać menu w internecie, żeby spełniało te oczekiwania?

Jako zwykłą stronę HTML z pozycjami, cenami, składnikami i alergenami, nie jako PDF ani zdjęcie. Taka strona otwiera się szybko na telefonie, Google ją indeksuje, a pod kodem QR na stoliku pokazuje zawsze aktualną wersję.